Η ειρωνεία δεν ισούται ευφυΐα

Image by …-Wink-… via Flickr

Δεν σας κρύβω ότι ξύπνησα με αρκετά περίεργη διάθεση. Με είχε πάρει ο ύπνος το ξημέρωμα ενώ διάβαζα κάποια ευφάνταστα-θεωρητικά-status στο Facebook.

Πάλι καλά που κοιμήθηκα γιατί αν συνέχιζα την ανάγνωση στο λατρεμένο social network, θα άρχιζα τα απανωτά block με άκομψα σχόλια ως αντίδραση σε αυτό που θεωρώ συμπεριφορά ενός ημιμαθή: επίδειξη «εξυπνακίστικης» ειρωνείας ως απόδειξη μιας υποτιθέμενης ευφυΐας.

Αν και ο αριθμός των αποφοίτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αυξάνεται ετησίως, εντούτοις αυτό δεν σημαίνει και γεωμετρική πρόοδος της συνολικής παιδείας μας. Πολλοί κάνουμε ένα τραγικό λάθος: αποκλείουμε την εκπαίδευση μας από το σύνολο της πνευματικής μας καλλιέργειας ‘ είναι σαν να χωρίζουμε τα εργαλεία που διευκολύνουν τη ζωή μας από την ίδια μας τη ζωή.  Αθάνατε Έλληνα Απόφοιτε, η μόρφωση πέρασε και ούτε άγγιξε, και για αυτό ακόμα είσαι έτοιμος να γκρινιάξεις και να κλείσεις σχολές και να κάνεις τάχα μου αγώνες. Ξεχνάς όμως ότι έχεις ένα τεράστιο μερίδιο ευθύνης.

Τι ωραία που ηχεί στα αυτιά η λέξη «ευθύνη» και πόσο άσχημα αντιλαλεί στο πηγάδι της «ταβερνιάρικης» ψυχής μας; Ακόμα και εμείς, οι advanced του διαδικτύου που βγάζουμε ιαχές θριάμβου στο άκουσμα των λέξεων transparency, accountability, openness κτλ., λησμονούμε τις ευθύνες μας ως πομποδέκτες. Ίσως, όμως, τελικά αυτό που με ενοχλεί περισσότερο είναι ο χρονικός ορίζοντας που δίνουμε στη γνώση.

Για πρώτη φορά στην ιστορία έχουμε τα εργαλεία να εντρυφήσουμε στα αντικείμενα που πραγματικά μας ενδιαφέρουν και εμείς αφήνουμε την ευκαιρία να γλιστρήσει μέσα από τα χέρια μας. Τι φοβόμαστε; Την κριτική που θα λάβουμε για αυτά που μας ουσιαστικά μας απασχολούν ή την αποδοκιμασία του αναγκαίου πειραματισμού για να βρούμε αυτά που ικανοποιούν τις πνευματικές ανησυχίες μας;

Guys, η ευφυΐα δεν έρχεται από την ομογενοποίηση της σκέψης αλλά από την αξιοπρεπή αναζήτηση εκείνων που ανάβουν φωτιές στο νου μας.  Ψαχτείτε ‘ μη φοβάστε.